4 مرحل تست های غربالگری دوران بارداری

تست های غربالگری دوران بارداری یا تست های پریناتال شامل تست هایی مانند، اندازه گیری فشار خون و تست ادرار می باشد که به دفعات در دوران بارداری انجام می شود. آزمایشات حین بارداری همچنین شامل سونوگرافی های دوران بارداری و برخی آزمایشات خون مخصوص می باشد که در زمان مشخصی از بارداری و یا به دلیل وجود برخی فاکتور های خطر انجام می گیرد. برخی تست های زمان بارداری به شما نشان می دهد، آیا فرزند شما به برخی مشکلات ژنتیکی دچار است یا خیر. پزشک متخصصص زنان و زایمان تشخیص خواهد داد که انجام کدام یک از تست های دوران بارداری برای شما ضروری خواهد بود.

{slider تست های غربالگری دوران بارداری}

تست های غربالگری دوران بارداری :

  • غربالگری سندرم داون در سه ماهه اول بارداری
  • غربالگری سندرم داون در سه ماهه دوم بارداری (کواد مارکر)
  • غربالگری یکپارچه (Integrated)
  • غربالگری متوالی (Sequential)
    اگرچه این احتمال خیلی زیاد نیست اما به طور کلی احتمال داشتن فرزندی با نقایص مادرزادی برای هر خانم باردار وجود دارد. با انجام تست های غربالگری می توان تا حد زیادی به میزان واقعی این احتمال پی برد.

{slider در تست های غربالگری دوران بارداری چه نقایصی که بررسی می شوند ؟}

در تست های غربالگری دوران بارداری چه نقایصی که بررسی می شوند ؟

  • اختلالات ساختمانی از قبیل نقص باز لوله عصبی (ONTD)1 و نقایص قلبی.
  • اختلالات کروموزومی از قبیل سندرم داون و تریزومی 18 و تریزومی 13.
  • سندرم داون در دوران بارداری از طریق تست های غربالگری و تشخیصی قابل شناسایی می باشد.
    سندرم داون یک اختلال کروموزومی مادرزادی می باشد. شخصی که سندرم داون دارد علاوه بر اینکه دارای چهره مشخص و متفاوتی می باشد دچار ناتوانی در یادگیری و مشکلات پزشکی نیز هست.هیچ درمانی برای سندرم داون وجود ندارد و تا آخر عمر همراه فرد می باشد. شخصی که سندرم داون دارد در واقع کروموزوم شماره 21 او به صورت 3 تایی (تریزومی) است.
    شیوع سندرم داون در حدود 1 به 800 در بارداری‌ها است. هر شخصی ممکن است نوزادی با سندرم داون داشته باشد اما هرچه سن مادر بیشتر باشد خطر داشتن چنین نوزادی بیشتر می شود. به طور مثال برای یک زن 20 ساله احتمال به دنیا آوردن بچه ای با سندرم داون 500/1 است. این احتمال برای یک زن 35 ساله 270/1 خواهد بود. به هر حال اکثر نوزادان مبتلا به سندرم داون از زنان جوان متولد می شوند به خاطر اینکه تعداد زایمان ها در این سنین بیشتر است.

{slider تشخیص منگولیسم یا سندروم داون در بارداری}

تشخیص منگولیسم یا سندروم داون در بارداری :

تست های غربالگری احتمال اینکه جنین یکی از چند بیماری مشخص را داشته باشد نشان می دهد. این تست 100% نمی تواند بگوید که آیا نوزاد شما مشکل دارد یا نه.
در صورتی که نتیجه تست غربالگری، مثبت باشد به این معنی است که احتمال وجود نقص در نوزاد شما، بالاتر از دیگران است و پزشک شما ممکن است برای شما تست‌های تشخیصی دیگری انجام دهد تا از بابت سالم بودن جنین مطمئن شود.
اگر نتیجه تست، منفی شود به این معنی است که احتمال وجود نقص در نوزاد شما، پایین تر از دیگران است که احتیاج به پیگیری ندارد. اما تضمینی وجود ندارد که شما یک نوزاد طبیعی و سالم داشته باشید.
تست‌های غربالگری این مزیت را دارند که ریسک سقط را به هیچ وجه ندارد و صدمه‌ای به جنین نمی‌رساند.

{slider سه ماهه اول بارداری با غربالگری سندرم داون}

سه ماهه اول بارداری با غربالگری سندرم داون :

آزمایش خون مادر و سونوگرافی یک تست ترکیبی برای غربالگری سه ماهه اول بارداری است. این غربالگری می‌تواند به عنوان قسمتی از یک آزمایش ترکیبی و یا مرحله‌ای از یک روش غربالگری باشد. غربالگری سندرم داون در سه ماهه اول بین هفته 11 تا 14 بارداری قابل بوده و به وسیله آن ریسک سندرم داون (تریزومی 21) و تریزومی 13 و 18 محاسبه می‌گردد.
این روش غربالگری تشکیل شده از یک آزمایش خون، که طی آن دو ماده PPAP-A و free hCG در خون مادر اندازه‌گیری می‌شود و انجام سنوگرافی.
در سونوگرافی، تجمع مایع پشت گردن جنین یا 2NT اندازه‌گیری می‌شود.در واقع در این قسمت ممکن است علامتی برای بروز سندرم داون و یا تریزومی 18 باشد.
مجموع نتایج NT، آزمایش خون مادر و سن مادر با یکدیگر تفسیر شده و یک ریسک عددی بدست می‌آید که بر اساس آن می‌توان تصمیم گرفت که قدم بعدی چیست.
در سه ماهه اول بارداری قدرت تشخیص سندرم داون در حدود 84% است یعنی با استفاده از آن 84% موارد سندرم داون را می‌توان تشخیص داد و 16%موارد بدون تشخیص مانده و نوزادان، بیمار به دنیا می‌آیند.وقتی که ضخامت NT افزایش دارد، جنین ممکن است نقص قلبی یا شرایط ژنتیکی دیگری داشته باشد در این شرایط پزشک شما ممکن است آزمایشات تکمیلی دیگری در هفته 20 بارداری برای شما پیشنهاد کند.

{slider سه ماهه دوم بارداری با غربالگری سندرم داون}

سه ماهه دوم بارداری با غربالگری سندرم داون :

غربالگری سندرم داون در این دوره بارداری که کوآدمارکر یا کوآد راپل یا به اختصار کواد نامیده می‌شود برای غربالگری سندرم داون، تریزومی 18 و نقص لوله عصبی (ONTD) و سندرم 3SLO انجام می‌شود.در این تست چهار ماده آلفافتوپروتئین، استریول آزاد، hCG و Ingibin A در خون مادر اندازه‌گیری می‌شوند.
این تست بین هفته 15 تا 20 بارداری انجام می‌شود اما بهترین زمان انجام آن هفته 15 تا 18 است. سن جنین در زمان انجام تست، در محاسبه ریسک نقش زیادی دارد.بهترین روش محاسبه سن جنین سونوگرافی است، بهتر است هنگام مراجعه به آزمایشگاه گزارش سونوگرافی خود را به همراه داشته باشید.قدرت تشخیص تست کوآدمارکر حدود 80% موارد برای سندرم داون است.
آزمایش AFP که در تست کواد انجام می‌شود نقص لوله عصبی (ONTD) را در 80% موارد غربال می‌کند.دقت داشته باشید که این تست فقط در سه ماهه دوم ارزش دارد.

{slider غربالگری یکپارچه در دوران بارداری}

غربالگری یکپارچه در دوران بارداری :

غربالگری سه ماهه اول و سه ماهه دوم می‌تواند به صورت ترکیبی به کار برده شود برای بدست اوردن نتایج و قدرت تشخیص سندرم داون افزایش پیدا کند.در این صورت قدرت تشخیص سندرم داون به بیشتر از 90% می‌رسد.نتیجه نهایی، تا انجام و تکمیل آخرین مرحله (تست کوآد) آماده نمی‌شود. در واقع سونوگرافی و آزمایش خون مرحله اول در بین هفته 11 و 14 بارداری و آزمایش خون مرحله دوم بین هفته 15 تا 18 صورت می‌گیرد. از مزایای این روش می‌توان به پایین بودن مثبت کاذب4 این تست و قدرت تشخیص بالای آن حدود 92% اشاره کرد.

{slider غربالگری متوالی در دوران بارداری}

غربالگری متوالی در دوران بارداری :

در این روش ابتدا غربالگری سه ماهه اول انجام می‌شود و براساس نتایج غربالگری سه ماهه اول، خانم‌های باردار به سه دسته ریسک بالا، ریسک متوسط و ریسک پایین تقسیم می‌شوند.زنان با ریسک بالا برای انجام CVS5 فرستاده می‌شوند. آنهایی که ریسک پایین دارند احتیاجی نیست که تست غربالگری یا تشخیصی دیگری در موردشان اجرا شود و فقط زنانی که دارای ریسک متوسط باشند، کاندید انجام غربالگری مرحله دوم (کوآد) هستند.

{slider تست‌های تشخیصی منگولیسم یا سندرم داون}

تست‌های تشخیصی منگولیسم یا سندرم داون :

این تست‌ها می‌توانند وجود نقص جنین را به طور یقین نشان دهند و در واقع تست‌های غربالگری را رد و یا تأیید می‌کنند.
استفاده از تست‌های تشخیصی از قبیل آمنیوسنتز ریسک سقط جنین را به همراه دارد به همین دلیل اینگونه روش‌های تهاجمی با وجود دقیق بودنشان به همه زنان باردار پیشنهاد نمی‌شود. تست‌های تشخیصی موقعی پیشنهاد می‌‌شود که ریسک بالای سندرم داون در تست غربالگری گزارش شود.
اگر نتایج غربالگری نشان دهنده ریسک بالا باشد تست‌های زیر انجام می‌شود

  • آزمایش مولکولی و غیر تهاجمی cell free DNA(NIPT): برای آگاهی در مورد این تست به بروشور مربوطه مراجعه کنید
  • آمنیوسنتز: در این تست مقدار کمی از مایع آمنیوتیک که حاوی تعدادی سلول جنینی است، بوسیله سرنگ و با مراقبت از طریق سنوگرافی گرفته می‌شود. این تست در هفته‌های 16 تا 20 بارداری انجام می‌شود.
  • CVS: در این روش مقادیر کم سلول‌های جنین از روی جفت بوسیله ابزار مخصوصی از راه دهانه رحم گرفته می‌شود. این کار، گاهی با استفاده از سرنگ و از طریق دیواره شکم و مراقبت با استفاده از سنوگرافی انجام پذیرفته، سپس برروی سلول‌های بدست آمده آزمایش صورت می‌گیرد.
لازم به ذکر می‌باشد که با انجام CVS و آمنیوسنتز حدود 1 درصد خطر از دست رفتن وجود دارد، اگرچه ریسک CVS بیشتر است.

{/sliders}

نوشته‌های پیشین
تشخیص ناهنجاری های کروموزومی با آزمایش غیر تهاجمی
نوشته‌ی بعدی
تست های دوران بارداری

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست