آزمایش تحمل گلوکز خوراکی (OGTT)

این آزمایش به تشخیص دیابت قندی کمک می­نماید. همچنین برای بررسی مبتلایان به هیپوگلیسمی نیز به کار می­رود. هنگامی از آزمایش G.T.T استفاده می­شود که مشکوک به دیابت باشیم (رتینوپاتی ، نوروپاتی ، بیماری­های کلیوی تیپ دیابتی) ، اما بدون اطلاعات حاصل از آزمایش GT ملاک­های تشخیص کامل نمی­گردند. همچنین در موارد زیر نیز GT توصیه می­گردد: بیمارانی که سابقه خانوادگی دارند. بیمارانی که بسیار چاق می­باشند. بیمارانی که سابقه عود عفونت دارند. بیمارانی که زخم آنان دیر بهبود می­یابد (به ویژه زخم اندام های تحتانی یا پاها). زنانی که سابقه به دنیا آوردن نوزادان بزرگ یا مرده دارند. بیمارانی که گلیکوزوری موقتی یا هیپرگلیسمی در طی بارداری ، یا به دنبال انقارکتوس میوکارد ، جراحی یا استرس داشته­اند. *در آزمایش GT ، توانایی بیمار برای تحمل گلوکز پس از دریافت دوز خوراکی استاندارد گلوکز ، با تعیین سطح گلوکز سرم و ادرار ، قبل از تجویز گلوکز (ناشتا) و پس از آن در زمان­های 30 دقیقه ، 1 ساعت ، 2 ساعت ، 3 ساعت و گهگاه 4 ساعت پس از مصرف گلوکز بررسی می­شود. این زمان به درخواست پزشک می­تواند متغیر باشد. *دیابت حاملگی را نیز می­توان با آزمون GT تشخیص داد. در صورتی که 50 گرم گلوکز طبق تجئیز پزشک به بیمار داده شود گلوکز یک ساعته کمتر از 140 میلی­گرم درصد باید باشد و در صورتی که 100 گرم گلوکز طبق تجویز پزشک به خانم باردار داده شود مقادیر به دست آمده از مقادیر زیر نباید تجاوز کند در غیر این صورت و در صورت افزایش حداقل دو نمونه ، دیابت حاملگی محرز می گردد

{slider دلایل کاهش تحمل گلوکز خوراکی}

دلایل کاهش تحمل گلوکز خوراکی:

در بخش تفسیر

{slider دلایل افزایش تحمل گلوکز خوراکی}

دلایل افزایش تحمل گلوکز خوراکی:

آکرومگالی

DM

به دنبال گاسترکتومی

پاسخ سوموگی به هایپوگلیسمی

میکسدم

پاسخ استرسی حاد

سندرم کوشینگ

فئوکروموسیتوما

نارسایی مزمن کلیوی

گلوکاگونوما

پانکراتیت حاد

درمان با کورتیکواستروئید ها و درمان با دیورتیک ها موجب هایپرگلیسمی می شوند.

{slider داروهای افزایش و کاهش تحمل گلوکز خوراکی}

داروهای افزایش و کاهش تحمل گلوکز خوراکی:

داروهایی مثل :

دیورتیک های تیازید،

ضد فشار خون بالا،

استروئیدها،

داروهای اعصاب و روان،

فنوتیازین ها،

قرص های ضد بارداری،

ضد التهاب،

آسپیرین،

مهارکننده های بتا،

فوروزماید و نیکوتین امکان دارد باعث عدم تحمل گلوکز شوند همچنین کاهش مصرف کالری و یا روزه داری قبل از آزمایش GT نیز می تواند عدم تحمل گلوکز را موجب شود.

در مقابل استرس و سیگار کشیدن سبب افزایش سطوح گلوکز می شوند.

{slider شرایط نمونه گیری آزمایش تحمل گلوکز خوراکی}

شرایط نمونه گیری آزمایش تحمل گلوکز خوراکی:

بیمار 12 ساعت قبل از آزمایش ناشتا باشد و همچنین سه روز آخر قبل از آزمایش غذای مناسب و کافی از نظر میزان کربوهیدرات (150 g) مصرف شود.

{slider آزمایشات تکمیلی آزمایش تحمل گلوکز خوراکی}

آزمایشات تکمیلی آزمایش تحمل گلوکز خوراکی:

هموگلوبین گلیکوزیله، گلوکاگن، گلوکز ادرار و گلوکز خون.

{slider تفسیر آزمایش تحمل گلوکز خوراکی}

تفسیر آزمایش تحمل گلوکز خوراکی:

در آزمایش GT توانایی بیمار برای تحمل مقدار استاندارد گلوکز خوراکی (75g) ارزیابی می گردد، در این آزمایش قبل از مصرف گلوکز و بعد از مصرف گلوکز در زمان های 30 دقیقه، 1 ساعت، 2 ساعت، 3 ساعت و گاهی 4 ساعت گلوکز نمونه های ادرار و خون اندازه گیری می شود. در حالت طبیعی در پاسخ به مصرف مقدار زیادی گلوکز خوراکی، پاسخ سریع انسولین صورت می گیرد. پیک این پاسخ در زمان 30-60 دقیقه است و پس از 3 ساعت به مقدار طبیعی خود باز می گردد. افرادی که پاسخ انسولین مناسب دارند قادرند به راحتی دوز گلوکز را تحمل نمایند و تنها در 1-2 ساعت پس از مصرف، افزایش ناچیز و گذرایی در سطح گلوکز سرم این افراد دیده می شود. در بیماران طبیعی، گلوکز به ادرار نمی ریزد.

{slider مقادیر نرمال آزمایش تحمل گلوکز خوراکی}

مقادیر نرمال آزمایش تحمل گلوکز خوراکی:

    سرم
    ناشتا: کمتر از 110 mg/dL
    30 دقیقه: کمتر از 200 mg/dL
    1 ساعته: کمتر از 200 mg/dL
    2 ساعته: کمتر از 140 mg/dL
    3 ساعته: 70-115 mg/dL
    4 ساعته: 70-115 mg/dL
    ادرار: در ادرار منفی می باشد.

{slider مقادیر بحرانی آزمایش تحمل گلوکز خوراکی}

مقادیر بحرانی آزمایش تحمل گلوکز خوراکی:

بیشتر از محدوده نرمال

{/sliders}

نوشته‌های پیشین
آزمایش لیپاز Lipase
نوشته‌ی بعدی
بیلی روبین چک

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست